Steeds meer huurders van woningen met zonnepanelen vragen hun woningcorporatie of ze thuisbatterijen gaan plaatsen. Dit met het oog op de salderingsregeling. Maar zijn thuisbatterijen eigenlijk wel rendabel? Zijn ze veilig? En hoe moet een woningcorporatie hier beleidsmatig mee omgaan?
Kort en goed: thuisbatterijen werken als ze de stroom die ze overdag kunnen opvangen, ’s avonds/ ’s nachts weer goed kwijt kunnen. Dat werkt:
- vaak wel bij een collectieve meter, als er elke avond en nacht veel verbruik is. Dan kan een grote hoeveelheid zonnestroom met een relatief kleine accu alsnog direct gebruikt worden.
- vaak niet bij een eengezinswoning, waar in de zomermaanden veel meer productie is dan verbruik. Dan zit de accu in de zomermaanden om 11 uur al vol, en loopt deze ’s avonds en ’s nachts nauwelijks leeg. En kan zelfs met een heel grote accu maar een klein deel van de zonnestroom direct gebruikt worden.
In dit artikel , direct en gratis te downloaden, bespreek ik:
- Door het afbouwen van salderen en terugleverheffingen neemt het rendement van zonnepanelen af en komen er meer vragen over thuisbatterijen.
- Een thuisbatterij verhoogt het directe eigen verbruik, maar lost het structurele zomeroverschot niet op.
- Op basis van huidige kosten is er voor corporaties en huurders nog geen overtuigende businesscase.
- Veiligheidsnormering (o.a. PGS37-1) is in ontwikkeling; risico’s en aansprakelijkheid vragen aandacht.
- Actief stimuleren ligt daarom niet voor de hand.
- Wel is het verstandig een helder ZAV-kader met technische en verzekeringsvoorwaarden vast te stellen. Het artikel doet hier een uitgewerkt voorstel voor.
